تبليغاتX
سایه روشن
 
سایه روشن
 
 
 

 

شاید وقتی دیگر......

 |+| نوشته شده در  یکشنبه 28 بهمن1386ساعت 1:9 بعد از ظهر  توسط مداد سفید  | 
به روزهای اسفندی فکر میکنم که در راهند و بهاری که همیشه حس زیبایی داره...

پ ن:موضوع پروزه پایانیم هم قطعی شد!از الان دلم برای همه روزای تلخ و شیرین علم و صنعت تنگ شده!زندگی همین عبورهاست!

پ ن: ۲روز مونده به کنکور و من و کلی کار مونده!خیلی بهتر از این میتونست باشه اما الانم شاید بد نباشه!

 |+| نوشته شده در  یکشنبه 28 بهمن1386ساعت 11:19 قبل از ظهر  توسط مداد سفید  | 
خیلی وقتها مثل کودکی میشویم که در ازدحام آدمها گیر افتاده،گم شده!جز تنه های بلند دیگران چیزی معلوم نیست!این بعضی وقتها شاید تنها راه برای پیدا شدن و پیدا کردن،جستجوی یک جای پای آشنا باشد!لحظه هایی که یک صدا،یک نگاه و یک رد پای آشنا میشود همه ی هرچه دنیا برایت باید و میتواند داشته باشد!

بی ربط:کفش آهنی کردم پام راه افتادم دنبال موضوع پروژه و استاد و تصویب موضوع و درس مشاوره ای و ... به انضمام درسهایی که باید خواند و کنکوری که نزدیک است!!!

 |+| نوشته شده در  سه شنبه 16 بهمن1386ساعت 2:48 بعد از ظهر  توسط مداد سفید  | 

قصه همانست که بود!تکرار مکرر هبوط انسانها و درختهای سیب...!

کاش همه چیز به روز ششم بر میگشت!این بار درخت سیب در بهشت باقی می ماند و فقط انسان به زمین می آمد!

یا شاید می شد یکبار تمام درختهای سیب بمانند و تنها آدمها هبط شوند.... و این آخرین حکایت هبوط انسانها می شد!

سالهای سال گذشته ولی داستان همان است که بود،داستان سیبها و آدمها،این بار بهشت  اما دور است،به اندازه امروز از روز هفتم!

 |+| نوشته شده در  دوشنبه 15 بهمن1386ساعت 3:1 بعد از ظهر  توسط مداد سفید  | 
لحظه به لحظه و پیوسته،
                              متولد میشوند...  
                                                هزاران هزار با هم، اما تنها... 
در اندیشه جریان یافتن،
                            به خیال اینکه قطره اند...
و....
      لحظه ای بعد تر....
                             می میرند...
                                       با صدایی گم درشور عبور قطره ها...     

 
اما رودخانه پیوسته جاریست...

مثل حبابهای روی آب،
اما تنها،تنهاتر ازحتی حباب....
لحظه به لحظه متولد می شویم...
.
.
.
رود همچنان جاریست،بی اعتنا...
                                              در عبور........

 

پ ن:توی دفتر چه قدیمیم پیداش کردم این شعر رو!به گمانم قبلا هم تو وبلاگم گذاشته باشمش!


 |+| نوشته شده در  شنبه 13 بهمن1386ساعت 5:58 بعد از ظهر  توسط مداد سفید  | 
هووورررررراااااااا!!خبر قبولی خواهرم رو همین الان بهش دادم.اینقدر خوشحالم که دارم پرواز میکنم.این رشته های نیمه متمرکز خیلی دردسر دارن،صد بار جون آدم رو به لبش میرسونن!!!فقط میتونم بگم خدایا شکرت.

 |+| نوشته شده در  چهارشنبه 10 بهمن1386ساعت 10:12 بعد از ظهر  توسط مداد سفید  | 
 
  بالا